De Ballum-kerk is ongewoon groot en bevindt zich in het noordwestelijke deel van de Ballum-parochie.

De grote begraafplaats is omheind door keiendijken, die op verschillende plaatsen in het zuiden en westen zijn doorbroken door bebouwing uit vroegere tijden. Voor kleinere openingen in het zuiden en noorden bevinden zich 3 ommuurde portalen die de toegangswegen naar de kerk en de begraafplaats vormen.

De kerk bestaat uit een apsis, koor en schip uit de romaanse periode, met een laatgotische toren en sacristie en een renaissanceportaal (tegenwoordig functionerend als kapel) aan de noordkant van de kerk. Kerken zijn deels uit tufsteen en deels uit baksteen gebouwd, waarbij de whitewash opvalt, met uitzondering van de toren, die is opgetrokken uit rode baksteen. De daken zijn allemaal bedekt met lood. De toren heeft een hoogte van 104 voet of ca. 31 meter.

De kerk werd gebouwd in de 12e eeuw. In 1216 ontving de bisschop van Ribe, aan wiens aartsdiaken de kerk was gevestigd, bevestiging van de toewijzing van de inkomsten van de kerken in Tønder en Ballum aan twee nieuw opgerichte prebends. Tijdens de Reformatie kwam de kerk onder de koning, maar in 1661 verwierf Hans Schack het patronaatsrecht en behoorde de kerk vervolgens tot het graafschap Schackenborg, totdat deze op 1 oktober 1931 in volle eigendom werd overgedragen. Tijdens de Zweedse oorlogen in de In de 17e eeuw leed de kerk zwaar. In een verzoek aan de koning uit 1654 om hulp bij de restauratie van de kerk wordt vermeld dat de Zweden de kerk als verdedigingsplaats hadden gebruikt en kanonnen in de toren hadden staan.