Het kerkbeeld in Tønder was vóór de Reformatie een ander, iets kleurrijker beeld dan het beeld dat we vandaag de dag kennen. Naast de kerken St. Laurens en St. Nicolai (de voorganger van Christ Church), werd het kerkelijke beeld gedomineerd door de Gråbrødreclostret en de kloosterkerk. Daarnaast beschikte de stad direct buiten de stadsgrenzen over een of twee kapellen. We weten echter heel weinig over deze kerken, behalve één, de St. Nicolai, die de Reformatie overleefde. De stichting ervan kan uit verschillende bronnen worden gedateerd rond 1350. De Nicolaikerk werd in 1591 afgebroken vanwege borstfalen, maar de toren en de westgevel bleven behouden, waaraan het nieuwe kerkgebouw Kristkirken werd toegevoegd. In 1593 liet pastoor Andreas Thomæus in de nieuwe kerk een plaquette ophangen met een Latijnse inscriptie die in vertaling luidt: "Hier, op de plaats van de voormalige smalle en vervallen kerk, in het jaar van Christus 1591, de dag vóór 1 mei , begonnen ze helemaal opnieuw met de bouw van de nieuwe (kerk) tot aan de oude toren, en deels door de gunst en vrijgevigheid van de eerbiedwaardige en illustere prins, de heer Johan Adolf, aartsbisschop van Bremen, bisschop van Lübeck, erfgenaam van Noorwegen, hertog van Sleeswijk, Holstein, Stormarn en Ditmarsken, graaf van Oldenborg en Delmenhorst, mede dankzij de subsidies en werken van deze stad, werd het voltooid op 25 juli 1592 en op 4 oktober werd het plechtig gewijd aan Christus onze Verlosser en voor heilig gebruik '. Hieraan wordt toegevoegd: "In september 1686 werd de top van de toren door de bliksem van Gods toorn naar beneden gebracht tot een hoogte van acht el, maar door de genade daarvan werd hij de volgende maand gelukkig weer omhoog gebracht".

Toerisme

De kerk is altijd open voor toeristen tijdens de reguliere openingstijden.